Portada  Facenda Local  / EMBARGOS

EMBARGOS

Imaxe Concello

INFORMACIÓN XERAL
Se a Administración tributaria municipal e o obrigado ao pagamento non acordaron outra orde diferente, téñense que embargar os bens do obrigado tendo en conta a facilidade da súa alienación e menor custo desta operación para o obrigado.

Se os criterios anteriores son de aplicación imposible ou moi difícil, os bens téñense que embargar na orde seguinte:

  • Diñeiro en efectivo ou en contas abertas en entidades de crédito.
  • Vehículos.
  • Créditos, efectos, valores e dereitos realizables ao acto ou a curto prazo.
  • Soldos, salarios e pensións.
  • Bens inmobles.
  • Intereses, rendas e froitos de toda especie.
  • Establecementos mercantís ou industriais.
  • Metais preciosos, pedras finas, xoería, orfebreria e antigüidades.
  • Bens mobles e semovientes.
  • Créditos, efectos, valores e dereitos realizables a longo prazo.

Seguindo a orde anterior, téñense que embargar sucesivamente os bens e dereitos coñecidos naquel momento pola Administración tributaria municipal, ata que se entenda que a débeda quedou cuberta.

Dilixencia de embargo e anotación preventiva.
Cada actuación de embargo tense que documentar en dilixencia, que se debe notificar á persoa con quen se entenda a mencionada actuación. Efectuado o embargo dos bens ou dereitos, a dilixencia tense que notificar, tamén se procede, a outros titulares, posuidores ou depositarios dos bens se non se tivesen levado a cabo as actuacións con eles, como tamén ao cónxuxe do obrigado tributario cando os bens embargados sexan de gananciais, e aos seus copropietarios ou cotitulares.

Se os bens embargados fosen inscribibles nun rexistro público, a Administración tributaria municipal ten dereito a que se practique a anotación preventiva de embargo no rexistro correspondente.

Contra a dilixencia de embargo só son admisibles os motivos de oposición seguintes:

Extinción da débeda ou prescrición do dereito a esixir o pagamento.
Falta de notificación da provisión de prema.
Incumprimento das normas reguladoras do embargo contidas na Lei xeral tributaria.
Suspensión do procedemento de recadación.

Enaxenación dos bens embargados.
O xerente do Instituto Municipal de Facenda ten que acordar a alienación dos bens embargados mediante poxa co fin de cubrir o débito perseguido, recarga, intereses e costas do procedemento.

O acordo de alienación tense que notificar ao obrigado ao pagamento, ao seu cónxuxe se se trata de bens gananciais ou da vivenda habitual, aos acredores hipotecarios ou pignoraticios, aos copropietarios e depositarios e, en xeral, a toda persoa titular do dereito inscrito no rexistro público correspondente, con posterioridade ao dereito do Concello.

A poxa pública é o procedemento ordinario de alienación dos bens e dereitos embargados. A Mesa da poxa estará composta por un presidente, un secretario e ata un máximo de tres vogais. O Presidente é o xerente do Instituto Municipal de Facenda, o cal pode delegar as súas atribucións. O Secretario é o secretario delegado do Instituto Municipal de Facenda. En todo caso, forma parte da Mesa como vogal, o Interventor xeral do Concello ou persoa en quen delegue. O resto dos vogais teñen que ser designados polo xerente do Instituto Municipal de Facenda de entre o persoal do Instituto.

Cando despois de realizada a poxa queden bens ou dereitos sen adxudicar procederase á adxudicación directa dos bens ou dereitos embargados.

En calquera momento anterior á adxudicación dos bens, a Administración tributaria municipal ten que liberar os bens embargados se o obrigado extingue a débeda tributaria e as costas do procedemento de prema.

Se o vehículo non se adxudica, o titular poderao recuperar pagando os gastos de depósito e grúa. A débeda continuará pendente de pagamento. Se non o recupera será destruído.

No anuncio da poxa de bens embargados ten que constar as condicións da poxa.

O procedemento de prema pode concluír coa adxudicación de bens o Concello cando se trate de bens inmobles ou bens mobles, cuxa adxudicación poida interesar á Administración tributaria municipal e non se adxudicasen no procedemento de enaxenación.